شعرهای من
رفتي كه كتاب پاره را برداري !
از داغ دلـــش شراره را برداري امــــا ايكاش زودتــر مي رفتي قنداقه ي شير خواره را برداري * * * رفتي كه سر خضاب را گريه كني ۷۲ فصــــــــــــــل ناب را گريه كني ۱۰ بار بچرخي و پس از آن بانــــو انـــــــــــــدوه دل رباب را گريه كني * * * آرام و رها و بي صدا بر مي گشت از سمت صداقت خدا بر مي گشت درياي رضايت از دو چشمش جاري از جانب مشهد الرضا بر مي گشت
اين رباعي ها متاثر از دوست عزيزم قاسم |